Wiersze na Luty
700 lat Parafii św. Marcina w Pisarzowicach
Rok 1326 – siedemsetny rok wpisuje się
miarą serca w Parafię Pisarzowic.
Cierpliwie w obłokach czekając Pan
przy stole apostołów pozostaje w pamięci.
Jesteśmy kościołowi wierni,
bo historia zachwyca
gdzie parafianie dźwigają swoje życie.
Rok 1656 – kościół odradza się,
wstąpił do niego Pan
przed, którym szwedzka nawała
ugięła kolana a wiary żaru
nie zakuła w kajdany.
Nasz kościół odrodził się
gdzie wszystkie lęki
w najtrudniejszych chwilach
znikają w duszach wiernych
modlitwy dodają skrzydeł
bo Królem Świata jest nam Pan.
Za ocalenie kraju parafianie
wieszali wota wokół obrazu
Św. Jana Kantego.
Obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem
w otoczeniu św. Marcina i św. Urbana
ukoronowano dwoma srebrnymi koronami
i ozdobiono 14-ma większymi wotami.
Rok 1847
do 1849 – w pamięci świata 435 istnień
epidemia tyfusu zabrała.
Gdybyś nas nie chronił Boże
nie trzymał mocno
przed złem świata
byłby z nas zimny oddech.
Jeśli życie byłoby doskonałe
co ofiarowalibyśmy Bogu?
Zanosimy swe serca
przed ołtarz, dlatego
żyjemy dla Twojej Chwały.
Rok 1914 – tymczasem wpada po ciała
do parafii I Wojna Światowa.
Czarne anioły wręczają
żołnierzom wieczny sen.
Nie chowali twarzy by żyć
a było ich 77.
Rok 1939 – wezbrana rzeką II Wojna Światowa
wrze zgiełkiem i ogniem
pożoga rozwiewa wiatr.
Pogrążeni w ludzkim cierpieniu obrońcy
nie pytali o czas śmierci
gdy serca bezsilnie łkały.
Nazwiska wpisała historia
na pomnik poległych
a było ich 29.
Rok 1952 - płk. Marian Pilarski ur. w Pisarzowicach
poświęcił całe życie walce
o wolność i niepodległość Polski.
przeżył upodlenia i prześladowania
przeciw melancholii życia
wrzucony do śmietnika historii
za smak do polskości
i polskiej tradycji.
Rozstrzelany przez komunistów 4 marca.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim
Orderu Odrodzenia Polski.
Rok 1965 – Chwila z dotykiem grozy nadeszła
(Pożar kościoła w zaciśniętych dłoniach wstrzymuje
Parafialnego) oddech własna dusza.
Fale płomieni jak zamieć
obracają w zgliszcza
drewnianą konstrukcję.
Szczęk pękających witraży rani serca.
Pan Bóg patrzy i smuci się w niebie.
Wyrzucane iskry pozostają w pamięci
na zawsze.
Rok 1973 – 10 listopada Metropolita Krakowski
Kardynał Karol Wojtyła dokonuje
konsekracji nowego kościoła
i daruje świątyni nowe tabernakulum.
W adoracji trwamy VII wieków
trwamy jak na posterunku
w bezkresnej miłości.
Nie trzeba wiele
by Kościół był jednością.
Przez cierniową koronę
ufamy Bogu.
Do nowego świata
podnosimy głowy do góry!
Wacław Morawski
