Łączy nas wspólna radość i duma z naszej pięknej siedemsetletniej historii
Corocznie 11 listopada nasza parafia przeżywa uroczystość odpustową ku czci swojego patrona – św. Marcina z Tours. Jednak tegoroczny odpust, przypadający 11 listopada 2026 roku, miał dla naszej wspólnoty szczególny wymiar. Tego dnia uroczyście podsumowaliśmy całoroczne obchody jubileuszu 700-lecia naszej parafii i miejscowości. Jubileuszowe świętowanie rozpoczęło się 11 listopada 2025 roku. Przez cały rok, z inicjatywy parafii i przy ścisłej współpracy z Radą Sołecką, Gminnym Centrum Działań Twórczych oraz Szkołą Podstawową im. Jana Pawła II w Pisarzowicach, podejmowano liczne, ciekawe inicjatywy i przedsięwzięcia. We wszystkich wydarzeniach uczestniczyło wielu mieszkańców – zarówno dorosłych, jak i dzieci. Był to czas pięknych spotkań, wspólnych przeżyć, odkrywania historii oraz umacniania więzi łączących naszą lokalną społeczność. Po tych wyjątkowych doświadczeniach przyszedł czas na wspólne dziękczynienie.
Uroczyste świętowanie rozpoczął Korowód Niepodległościowy. Przedstawiciele różnych organizacji i instytucji działających w naszej miejscowości, wraz z reprezentantami władz samorządowych gminy i powiatu, przeszli ulicami Pisarzowic w asyście pocztów sztandarowych, kierując się do naszej świątyni. W uroczystej procesji wniesiono relikwie świętych czczonych w naszym kościele, wśród nich relikwie naszego patrona – św. Marcina.
Centralnym punktem uroczystości była Msza Święta dziękczynna, której przewodniczył Jego Magnificencja ks. prof. dr hab. Robert Tyrała, w koncelebrze zaproszonych kapłanów. Wśród przybyłych gości znaleźli się kapłani z naszego dekanatu wilamowickiego na czele z księdzem dziekanem, ks. prałatem Stanisławem Morawą, a także kapłani szczególnie związani z naszą parafią. Witaliśmy kapłanów rodaków: ks. Stanisława Olejaka i ks. Mariusza Zemanka, a także księży, którzy w przeszłości pełnili posługę w naszej wspólnocie jako wikariusze. Szczególnie serdecznie powitaliśmy ks. prałata Stanisława Śmietanę, byłego proboszcza parafii w Pisarzowicach. Swoją obecnością zaszczycił nas również ks. prałat Michał Boguta, były dziekan dekanatu wilamowickiego.
Podczas całorocznych spotkań jubileuszowych, poświęconych historii naszej miejscowości i parafii, towarzyszył nam ks. dr Tomasz Chrzan, który również uczestniczył w tej wyjątkowej uroczystości.
Uroczystą liturgię ubogacił śpiew chóru Villa Scriptoris. W czasie Mszy Świętej zanosiliśmy do Boga modlitwy w intencji naszej Ojczyzny, prosząc szczególnie o pojednanie i zgodę w narodzie. Pamięcią modlitewną objęliśmy bohaterów, którzy na przestrzeni wieków oddali życie, zdrowie i siły w walce o niepodległość Polski. Polecaliśmy Bogu zmarłych i żyjących fundatorów, dobrodziejów oraz budowniczych naszej świątyni i parafii. Modliliśmy się za zmarłych duszpasterzy i naszych przodków, którzy przez pokolenia tworzyli historię tej wspólnoty. Prosiliśmy również o Boże błogosławieństwo dla wszystkich żyjących parafian, przybyłych gości oraz przyszłych pokoleń, które będą kontynuować dziedzictwo naszych przodków.
Obchodząc odpust ku czci św. Marcina i podsumowując jubileusz 700-lecia naszej parafii, z dumą i wdzięcznością spoglądaliśmy na drogę, którą wspólnie przebyliśmy. Przez ostatnie 35 lat tej drodze przewodził nasz Ksiądz Proboszcz Janusz Gacek.
Z całego serca dziękowaliśmy mu za 35 lat wiernej posługi, troski i czuwania nad naszą wspólnotą, za trud budowania Kościoła – nie tylko z kamienia, ale przede wszystkim z ludzkich serc. Za obecność, oddanie i wszystkie dzieła, które na trwałe wpisały się w historię naszej parafii.
Po procesji odśpiewaliśmy uroczyste Te Deum laudamus – hymn uwielbienia i dziękczynienia Bogu za otrzymane łaski oraz siedem wieków historii naszej wspólnoty.
Piękną i pielęgnowaną w naszej parafii tradycją jest również wspólne odśpiewanie hymnu państwowego przed kościołem. Także tym razem, w tym szczególnym dniu, przy akompaniamencie Orkiestry Dętej OSP Pisarzowice, wybrzmiał „Mazurek Dąbrowskiego”.
Był to wyjątkowy dzień – pełen wzruszeń, wdzięczności, dumy i radości. Dzień, w którym historia spotkała się z teraźniejszością, a wspólna modlitwa i świętowanie przypomniały nam, jak wielkim skarbem jest nasza parafia, nasza miejscowość i ludzie, którzy przez siedem wieków tworzyli ich historię.
Niech pamięć o naszych przodkach, wdzięczność za otrzymane dobro i troska o wspólne dziedzictwo będą dla nas zobowiązaniem na kolejne pokolenia.
G.J.
