Wielki Piątek

Wielki Piątek w naszej parafii pw. Św.Marcina w Pisarzowicach obchodzony jest od VII wieków, bo jak wiemy nasza parafia jest sędziwa, ma 700lat. Jak wówczas wyglądały modlitwy wielkopiątkowe nie mamy wiedzy, ale jak w tym AD 2026 obchodzono ten  wyjątkowy, wzruszający Dzień przeżywaliśmy go wspólnie. Wspominaliśmy mękę i śmierć Jezusa Chrystusa na krzyżu w ciszy, wielkim skupieniu i modlitwie.

Dzień Wielkiego Piątku rozpoczął się wejściem do kościoła księży wraz z liturgią kościelną w ciszy. Następnie ksiądz proboszcz Janusz Gacek przyjął postawę leżenia krzyżem. Gest ten jest wyrazem najgłębszego uniżenia przed Bogiem, znakiem adoracji, pokuty, a także całkowitego poniżenia siebie. Cisza, która panowała w kościele na początku liturgii wyrażała żałobę naszej katolickiej wspólnoty po śmierci Jezusa. Warto wspomnieć, że do 1969 roku księża obrzędy sprawowali w czarnych szatach liturgicznych, które miały symbolizować żałobę (ja ten okres pamiętam). Po tym roku księża ubrani są w czerwone szaty, które symbolizują krew Jezusa przelaną za nas podczas Męki. Następnie były czytane ewangelie wg św. Jana, modlitwa powszechna i procesja liturgii kościelnej z monstrancją przykrytą przejrzystym welonem do Bożego Grobu w którym znajduje się figura zmarłego Chrystusa. Monstrancja ta umożliwia adorację Najświętszego Sakramentu aż do rozpoczęcia Liturgii Paschalnej. Czuwanie wiernych przy Bożym Grobie rozpoczęło się od 21.00 do godziny 8.00 dnia następnego (sobota). Były warty honorowe naszych  druhen i druhów OSP od juniorów do grup szkolnych. Czuwania nocne wiernych były wg dzielnic pisarzowickich. Pierwszą część czuwania przy Bożym Grobie zakończyły Grupy Parafialne oraz  Nabożeństwo Różańcowe I soboty prowadzone przez ks.Ryszarda. W Wielką Sobotę czuwanie przy Bożym Grobie trwać będzie do Liturgii Paschalnej.

Warto było przeżyć ten kolejny czas, który wzywał i wzywa nas do skupienia serca i spojrzenia na krzyż jako znak najwyższej miłości Boga do nas- do człowieka-  jako zbawienie.